Сэтгэлийн гүнд хөндүүрлээд, хөндүүрлээд л

Сэтгэлийн гүнд хөндүүрлээд, хөндүүрдээд л

Магадгүй......би

     Магадгүй......би

Диваажин тийш  би 25 жил алхлаа
Дэндүү удаан байна уу....гэхдээ дахиад л алхана
Мартагдсан бүхнээ ирээдүйгээс хайсаар
Магадгүй мянган жил ч алхаж мэднээ

Маргалдаж... мөнх бусын хуультай үл эвлэрнэ
Мартагдаж ...мөнх бусын хуульд захирагдана
Маргаашаар л амьдарч өнөөдрийг гомдооно
Мананд төөрсөн ч  замаараа л алханаа

Хуурамчид хууртан хуурамч болоход
Хувираагүй үлдсэн сэтгэл хэнийх болхыг мэднэ
Худалтай үгсэж үнэнийг бүтээнэ
Хувь заяандаа дасаж хорвоогийн хэсэг болноо

Хийсвэр гунигаас бодит нулимсийг олж үзнэ
Хийгээгүй бүхнээс алдаагаа олж харна
Хэн ч биш мөрөөдлийн бүсгүйд дурлаж
Хэдхэнээр тоологдох залуу насаа үрнэ

Цас, бороо, ододтой ярилцан суугаад
Цаас дэрлэж шүлэг тэрлэнэ
Цаашаа наадах чинь дэмжигдэхгүй гэх хүмүүсийн үгэнд
Цаг хугацаагаар хэмжигдэхгүй ээ гэж өөрийнхөөрөө хариулна

Магадгүй би маргааш дахиад төрөхгүй
Магадгүй би цорын ганц хувь
Магадгүй би өөрийнхөө орчлонд төрсөн
Магадгүй би өөрийнхөө орчлонд үхнэ

Г.Гантулга

Би чинийхээ төлөө цас болон будрая

  Би чинийхээ төлөө цас болон будрая

Би чиний сормуусан дээр тогтсон цас болъё
Биеийн чинь дулаан, сэтгэлийн чинь халуунд хайлъя
Битүүхэн уйлсан гомдлын нулимстай чинь цуг
Би чиний шаналал болж урсая

Өчигдөрт би дургүй ээ.....маргаашийг ч бас хүлээхгүй
Өнөөдөр л би гунигаа тайлж
Өвөрт чинь цас болон хунгарлая
Өөр хэний ч биш......миний л төлөө  
Өр зүрх чинь цохилхийг мэдрээд .......үхэе

Будрах цасан дунд уруул чинь ямар амттай 
Будрах цасан дунд чинь нүд чинь ямар хөөрхөн
Би тийм жаргалтай.........би ийм гунигтай
Би нулимсгүй  атлаа цагаан гунигтан......
Бишгүй дээ л нэг дурласан ....хайрын гэмт хэрэгтэн

Би тэгвэл                             
Цав цагааахан цас болон бударч
Цаг хугацааг ариутган шүүе
Цаашлан одох залуу наснаасаа
Чамайгаа хулгайлан өнөөдөр жаргая

Би тэгвэл
Хагацлын замыг 
Хааж  буусан цас болъе
Харамслын нулимсийг 
Халхалж бударсан цас болъё

Би тэгвэл цас болъё
Чинийхээ л өмнө  ус болон хайлъя

                        Г.Гантулга  

Солонго билээ би

Ижийгээс минь асгарсан улаан бороо
Эцгийн минь зүрхийг норгож арилсны дараа
Голоон эгштэл хүлээсэн
Говь дээгүүр татсан
Нарыг зургаа хэрчсэн тоонотой гэр дээгүүр татсан
Намайг тэврэх гэж яарсан бүхний өвөр дээгүүр татсан
Солонго билээ би Эрхий ороох сур шиг хүний богинохон заяанд
Элбэг дутуу нь ялгаагүй амьдын эрээн зүүдэнд
Нэгэн үзүүр нь тэнгэрээс хөллөж
Нөгөө үзүүр нь газарт уллах
Зуурхан төдий татаад арилах
Зургийн алаг солонго билээ би

Хүн дээгүүр гишгэлсэн он жилүүдийн
Зуурын төдий босоо үзэгдэл
Хувилгаан бор газар хөх тэнгэрийн
Зугаа төдий хоосон чанар
Нумын бөгтрөг шиг болж ирээд чулуу жийж татсан
Нарны тал шиг болж ирээд цэцэг илж татсан
Оногдсон заяаныхаа ааг омог дээгүүр олойртож татсан
Олдохгүй хоёр буурлынхаа булшин дээгүүр бөхийж татсан
Эхлэх үзүүр нь сүүнд дүрээстэй
Эцэслэх үзүүрт нь нулимсанд дүрээстэй
Солонго билээ би 

Б.Лхагвасүрэн

Нэгэн амралтын өдөр

За амралтын өдрийн мэнд

Энэ долоо хоног сонин өнгөрлөө :).
Нэг дэхээс эхлээд магистрын диплом авах ёслол, бүжгийн хичээл,  үдэшлэг, шинэ ном (Ногоон нүдэн лам, гайхалтай ном),  зааланд тоглох, дэлгүүр хэсэх гээд сэтгэл хөдөлгөсөн олон үйл  явдал болж өнгөрлөө.

Яагаад ч юм хэтэрхий хөнгөн амьдраад байгаа юм шиг, ямар нэг юм орхигдулаад байгаа юм шиг сонин мэдрэмж төрөөд байх юмаа. Магадгүй байнга ачаалалтай ажиллаж, хичээллэсээр байгаад дасчихсан юм болов уу.  Хүн гэдэг шуналтай амьтан юмаа хэхэ. Дөнгөж саяхан магистраа төгсчихвөл жаргалтай байх юм шиг санагдаж  байсансан.  Шинэ зорилготой болох цаг болсон юм шиг байна.

 Шинэ зорилго....

ХАВРЫН НОГОО

Цоодолын Хулан

Идэрхэн танхил нас минь дахин ирэхгүй

Ийм л хаврын ногоо хөлийн дор ургахгүй

Инээд алдан өөдөөс чинь гэнэт харах минь давтагдахгүй

Илбийн юм шиг зөөлөн салхи өнөөдрийнх шиг үлээхгүй

Би яг л энэ хаврын ногоо шиг

Билгийн цэнхэр тэнгэртээ ирж яваа шувуу шиг

Би бийр нь үгүй зурагдсан сонгодог нэгэн бүтээл ээ

Р.Эмүжин

Хаврын хаварт л би 
Дурлачихсан явдаг 
Хар л нүдтэй тэр залууг 
Саначихсан байдаг 
Хамгийн гэгэлгэн үедээ 
Түүнд зориулж шүлэг бичдэг 

Хайлаас, одод, үнсэлтийн тухай 
Саяхны юм шиг дурсдаг 
Бодлогогүй хэлсэн үг бүхэн нь 
Урвах хүслийг төрүүлдэг 
Бороотой үдшээр түүнийг санахдаа 
Уйлахгүй байхыг хичээдэг 
Өнгөрсөн он жилүүдэд 
Өөрийгөө олоогүйдээ харамсдаг 
Өнгө мөнгө, шунал хүслээс 
Өр зүрх минь түүнийг харамладаг 
Хаврын хаварт л би 
Дурлачихсан явдаг аа